Env-Man_WG-Poster 2000

Environ/Man Projectplan & Achtergronden

Klik hieronder voor een video die je in minder dan twee minuten het project uitlegt.

De volledige omschrijving en verantwoording van Environ/Man vind je daaronder.

Vooraf

Op Vrijdag 20 November om 17 uur is de opening van de eerste experimentele presentatie van Environ/Man. Er zullen dan performances zijn van oa Ab Baars, saxen en shakehachi, Martin Reints, dichter, Elise Lorraine, zangeres, Ruby Soliman, actrice, Inez Verhille, danseres.
Zaterdag 21 is de installatie open vanaf 12 uur, performances beginnen om 16 uur
Zondag 22 idem.
Plaats: Marius van Bouwdijk Bastiaansestraat 28 1054 SP Amsterdam Tel. 020 616 15 15
Toegang: vrije bijdrage (suggestie €5,=)


Inhoudsopgave van het Projectplan met bijlagen

  1. Samenvatting: Een totaalervaring voor bezoekers
  2. Synergie & Samenwerking
  3. Podia & Publieken
  4. Concreet
  5. Beeldmateriaal
  6. Levende mensen
  7. Publiek bereiken & effect sorteren
  8. Realisatie & Planning
  9. De Maker & zijn ervaring

1. Samenvatting: Een totaalervaring voor bezoekers

Environ/Man is een multimediale installatie, waarin live performances plaatsvinden. De inhoudelijke thematiek van de installatie sluit hier nauw op aan; in Environ/Man gaat het om hoe de mens zijn omgevingen aan zijn behoeften aanpast en dan gedwongen is zich daar weer aan aan te passen: de ongerepte natuur, het cultuurlandschap en de stedelijke omgeving. De mens is voor zijn voortbestaan afhankelijk van de natuur, toch bedreigt en vernietigt hij die voortdurend. Hij maakt van het aards paradijs een barre, onvruchtbare woestijn. De grootstad lijkt in de toekomst nog de enige plek waar de mens kan overleven, toch maakt hij daarvan een onmenselijke stenen jungle, waar de waarden gelden van het kartel van technocratie en vrije marktwerking.

Drie grote objecten domineren de installatie Environ/Man, ik noem ze loci, plaatsen. Deze objecten worden beschenen met meerdere videoprojectoren. Bezoekers en performers doorkruisen die projecties. Een eerste vorm van interactiviteit.

Ɛde is in beginsel een paradijselijke plek, een pastoraal Arcadië, waar mens, dier & natuur in harmonie met elkaar leven. In beginsel omdat dit paradijs continue onder stress staat, van afkalving door ontginning & bebouwing. Aan de randen verschijnen hoogspanningsmasten, windmolens & de witte vloed van stads- & dorpsuitbreidingen, Ɛde is solide en groot genoeg om enkele mensen te dragen. Bezoekers kunnen op het object plaatsnemen.

nirgend is een hoekige architecturale vorm, gemaakt van halftansparante stretch-stof. Bezoekers doorkruisen hier en daar de projectie, raken het oppervlak van nirgend aan, veranderen zo de eigen ervaring en worden onderdeel van de installatie. nirgend  verwijst naar de onpersoonlijke grootstad en voorstad, de ‘suburb’. Het—visuele en muzikale—ritme is hoog, nerveus, zenuwslopend.

Ver West vormt als het ware de horizon van het landschap dat Environ/Man is. De projectie erop ‘morst’ op de wand(en) erachter. Het publiek kan om Ver West heenlopen en zo de ruimtelijke projectie ervaren. Thematisch staat Ver West voor de onverkende horizonten, de verten die gepionierd moeten worden, wat onvermijdelijk destructie van natuur en cultuur.

De loci worden beschenen met deels overlappende bewegende beelden en licht. Anke Brouwer maakte voor Environ/Man een soundscape, in samenwerking met oa gitarist Kees Spijker, trompettiste/zangeres Ruth Becker en celliste Tjakina Oosting.

overzicht Environ/Man

Schematisch overzicht van de ruimtelijke opstelling van Environ/Man

De minimale ruimte voor Environ/Man is twaalf bij acht meter (idealiter ca 12 x 18 m). De geluidsinstallatie & beamers worden gestuurd door mengtafels of een mediaserver, die geluids- en videobronnen naar de verschillende loci distribueert.

Tijdens de openingsuren (per locatie verschillend) kunnen bezoekers zich vrijelijk bewegen tussen de loci, werpen er schaduwen op en beïnvloeden zo de beelden en hun eigen beleving.

Op gezette tijden zijn er performances in de installatie door dansers en musici. Ook deze spelers bewegen zich—al dan niet voorzien van draagbare versterking—door de ruimte.

Projectie op mist en condens en de toepassing van geur worden onderzocht, evenals intelligente manieren om de installatie op de bezoekers te laten reageren.

Terug naar Inhoudsopgave


 

  • Wat maakt Environ/Man uniek?

Het inhoudelijke thema dat mij bezighoudt, is de paradoxale verhouding tussen de mens en zijn omgeving. Door zijn ‘natuurlijke’ neiging zijn grenzen, en zijn horizonten te verleggen, bedreigt de mens de natuur waarvan hij afhankelijk is. Maar ook van steden maakt de mens een jungle.

Artistiek is mijn missie het Gesamtkunstwerk, het bij elkaar brengen van alle media om een totaalervaring te bereiken. Environ/Man is een fase in deze missie. Het heeft de vorm van een multimediale installatie, waarin veel verschillende media en disciplines bij elkaar komen, een discours aangaan.

Het is mijn ambitie om met mijn kunst—en met bijdragen van derden —een totaalervaring bij de beschouwer/bezoeker teweeg te brengen. Dat wil zeggen: een ervaring die zoveel mogelijk zintuigen aanspreekt en hem/haar, die de ervaring beleeft, in beslag neemt, onderdompelt. Die totaalervaring is een abstracte ervaring, een ondergaan van zintuigelijke prikkelingen, die amper in woorden te vatten is.
Environ/Man heeft ruimtelijk, visueel en auditief een duidelijke vorm. In de pure, ‘stand-alone-vorm’ is de installatie, bijvoorbeeld in een galerie, voor bezoeker interessant.
Daarnaast kan de installatie aangepast worden naar de context en de inbreng van derden, zoals amateurs & jongeren.
Die ‘deelnemers’ voegen daar—improviserend of volgens een partituur—een dynamisch element aan toe; de lineaire structuur wordt doorbroken.

Het sociale en collegiale aspect is voor mij zeer belangrijk in mijn kunst. Via samenwerking met kunstenaars van andere disciplines, wil ik komen tot een gedeelde body of knowledge omtrent synchroniteit, synergie en het creëren van ‘Gesamtkunstwerke’.

Environ/Man is thematisch en formeel een hecht geheel dat mensen op een originele manier beweegt, raakt. De interdisciplinaire schepping ervan is een waardevol proces als onderzoek naar de interactie en synergie van de verschillende media.

Op vormtechnisch en productietechnisch gebied is het project een rijk bloeiende proeftuin, die nog lang interessant materiaal zal opleveren.
Voor bezoekers is Environ/Man een involverende belevenis. Techniek speelt een belangrijke rol in de totstandkoming, maar voor de bezoeker is die bijzaak; de belevenis staat voorop.

nirgend. Fotomontage met schaalmodel en figuren 1:6

nirgend. Fotomontage met schaalmodel en figuren 1:6

Environ/Man is een op zichzelf staand project en tevens een stap op weg naar een vorm van ‘abstract muziektheater’ of ‘ruimtelijke film’, zoals ik het wel noem.

Terug naar Inhoudsopgave


 

2. Synergie & samenwerking

Environ/Man is een open en flexibel project dat artistiek-inhoudelijke synergie oplevert en, door de meervoudige inzetbaarheid financieel, productioneel & organisatorisch een gunstig “rendement” heeft.
Het project kan in verschillende contexten plaatsvinden. Environ/Man is bedoeld als laboratorium voor de synergie van verschillende disciplines rond de inhoudelijke en vormelijke thema’s die ik aan de orde stel. In dit kader zijn bijdragen van zelfstandige creërende en uitvoerende kunstenaars van groot belang voor het project.

De installatie zelf is licht en vervoerbaar, de apparatuur waarmee gewerkt wordt, is in de meeste theaters voorhanden of kan worden gehuurd. Er zijn geen grote, eenmalige investeringen nodig. Het project kan zeker enkele jaren mee, met aanpassingen aan diverse locaties en omstandigheden. Het zou ook heel goed buiten de gevestigde theaters kunnen worden geplaatst, op festivals, in loodsen, in schoolgebouwen, op andere openbare plekken. Voorzien van de juiste begeleiding kan het project met diverse soorten deelnemers en doelgroepen werken. Op dit moment wordt overlegd met CODARTS en Operadagen Rotterdam 2016 over mogelijke samenwerking. Ostadetheater Amsterdam wil het project 26-28 Februari presenteren. Hiervoor wordt subsidie aangevraagd bij AFK en Mondriaanstichting.

In overleg met Marion Schiffers & Monica van Steen, beleidsmedewerkers van CODARTS, is het idee ontstaan om het project in April 2016 met studenten, met name uit de richtingen dans/beweging en circus, te plaatsen binnen het kader van CODARTS-projectweken. In vervolg hierop wordt overlegd met Operadagen 2016 over een programmering van Environ/Man, waarin studenten en professionals deelnemen.

Om dit met jonge uitvoerende en scheppende kunstenaars te doen, vind ik zeer inspirerend en uitdagend. Behalve kunstenaar ben ik ook part-time HBO-docent en gewend om projecten met studenten te realiseren.

De synergie in de samenwerking met CODARTS ligt in de interdisciplinaire samenwerking van studenten van diverse afdelingen (dans, muziektheater & circus) en het onderzoek naar experimentele en multimediale performance-kunst. Daarnaast is er de samenwerking wat betreft faciliteiten en locatie.

De synergie in de samenwerking met het Ostadetheater ligt vooral in het bereik van buurtgebonden en eigen publiek van Ostadetheater, gedeelde marketing en samenwerking in financiële, natura en technische ondersteuning. Ook interessant zal de confrontatie van het project zijn met de gelijktijdige programmering van andere kunstvormen, evenals de interdisciplinaire samenwerking, verkenning van de grensgebieden theater/beeldende kunst & het theater als ontmoetingsplek voor kunstenaars & publiek.

De Operadagen Rotterdam 2016 is een ideale context voor Environ/Man. Naast de voorstellingen in de zalen, biedt het project een ontmoetingsplaats voor deelnemende kunstenaars en publiek in een vrijere context. Nieuwe vormen van muzikaal-theatrale presentaties kunnen hier worden uitgeprobeerd en bediscussieerd.

Verder is er de samenwerking op financieel terrein, het delen van marketing, middelen & locatie.

Terug naar Inhoudsopgave


 

3. Podia & Publieken

Environ/Man is een ontmoetingsplaats voor kunstenaars en publiek. Het onderscheid tussen makers en beschouwers vermindert. Ze zijn beide deelnemers.

Hoe dit in de praktijk uitwerkt, gaat voor het eerst blijken tijdens de eerste experimentele presentatie van Environ/Man, 20-22 November as, in WG Kunst, als onderdeel van het kunstweekend ARTWEST.

De eerste volwaardige presentatie van Environ/Man zal in het Ostadetheater te Amsterdam zijn, in het kader van een weekend, gewijd aan de fusie van beeldende kunst en theater, eind Februari 2016.

Met Codarts Rotterdam wordt onderzocht hoe Environ/Man een plaats kan krijgen als interdisciplinair samenwerkingsproject in deCOdarts-brede projectweek van April 2016.

Tot slot wordt overlegd met De Operadagen Rotterdam 2016 om in Mei 2016 Environ/Man onderdeel te maken van dit internationale festival voor zang & opera.

  • Voor welke doelgroepen is Environ/Man interessant?

In het algemeen: de liefhebbers van deze multidisciplinaire vorm van belevenis en installatiekunst.

In het bijzonder:

  1. Bezoekers Ostadetheater
  2. Bezoekers Operadagen Rotterdam 2016
  3. Studenten Codarts
  4. Eigen netwerk / fanbase (zie ook paragraaf sociale media)
  5. Netwerk van de deelnemende musici, dansers, dramaturg, technici en studenten

Terug naar Inhoudsopgave


 

4. Concreet

Environ/Man kan geplaatst worden in een kleine theaterzaal of een expositieruimte (idealiter ca 12 x18m), met daarin een aantal stoelen of een kleine tribune. De ruimte heeft een vlakke vloer waar men vrijelijk kan dwalen. Hier en daar staat nog een lage tweezitsbank. De achterwand van de zaal is de ruwe werkwand, technische voorzieningen, kabels, hijswerk. De linkerwand is wit, de rechter zwart.

Een goede locatie voor Environ/Man zou een semi-openbare hal zijn, zoals die in voormalige industriële complexen te vinden zijn, die een culturele herbestemming hebben gekregen.

In de installatie staan verspreid in de ruimte drie grote objecten (uit te breiden naar vijf in een latere fase). Deze drie loci worden elk beschenen met twee à vier diaprojectoren (beamers) en enkele theaterspots.

Bij deze loci zijn geluidsdouches aangebracht, die klankschappen afspelen, passend bij inhoud en sfeer van de verschillende objecten of loci. Het duurt minstens twintig minuten voordat een beeld- & geluidsfragment zich herhaalt. De geluidsinstallaties en beamers worden gestuurd door een forse mediaserver, die geluids- en videobronnen naar de verschillende apparaten sturen.

Randomisering en sensorreactie worden, eventueel volgende fase, onderzocht.

Deze installatie zal in November 2015 in een eerste versie gereed zijn.

Via de blog wordt het maakproces getoond.

Terug naar Inhoudsopgave


 

5. Beeldmateriaal


Hieronder een uitgebreidere uitleg in woord en beeld —en een enkel muzikaal fragment— van de inhoud van het project.

 

  • nirgend

is een reactie op de onpersoonlijke, onmenselijke, onherbergzame omgeving van de grootstad, de stadrand, slaapstad & voorstad.

Een zenuwachtige, zenuwslopende omgeving, hard, technisch, mechanisch, snel. Het is de door de mens gebouwde omgeving, waarin de mens geen maat meer is, geen plek meer vindt, geen thuis meer vindt.

Zie hier een korte video van ontwerp & uitvoering van locus nirgend.

nirgend is een uit geometrische vlakken opgebouwde architecturale vorm van halfdoorschijnend doek, circa drieënhalve meter breed en hoog. nirgend wordt door meerdere videoprojectoren beschenen. De beelden zijn vooral afkomstig uit de stedelijke omgeving. Ook zijn er snelwegen, spoorlijnen en andere tekenen van de bebouwde omgeving. De projecties overlappen elkaar deels, spelen met het perspectief, vertekenen de ruimte.

Bezoekers lopen om nirgend heen, werpen er schaduwen op en veranderen zo de projectie en hun eigen perceptie.

Het klankschap wordt verzorgd door componiste Anke Brouwer & gitarist/componist Kees Spijker.

Hieronder twee fragmenten van videomateriaal, bestemd voor locus nirgend.
Dit materiaal wordt verder bewerkt, gemengd en herhaald.

Boven: kort voorbeeld van videomateriaal voor nirgend: Four Fast Lanes Times Two 69

 

Onder: fragment van schetsonderzoek naar horizontale overlapping:
Destination Amsterdam Central 2880*1080 150

Boven: fragment uit videomateriaal dat in nirgend gebruikt zal worden: HoneyComb HighWays 130

Terug naar Inhoudsopgave


  • Ɛde

Ɛde is een arcadische, paradijselijke plek. Althans, in aanleg. De vorm is op het eerste oog “prettig”, uitnodigend. De beelden, die erop geprojecteerd worden, zijn rustig, zacht van tint en beweging: bladeren, bomen, velden, bossen, luchten.

Maar het paradijs wordt bedreigd. Aan de randen verschijnen electricititeitsmasten, windturbines, stadsranden, in cultuur gebrachte gronden, akkers, percelen, industriegebeiden.

Hieronder een impressie van deze locus.

Hier en daar verschijnt een menselijke vorm, een vaag herkenbare referentie aan de natuurlijke mens, de naakte, ongerepte mens.

Concreet is Ɛde een eilandachtige vorm van enkele meters doorsnee. Mensen kunnen erop plaatsnemen. Hierdoor veranderen zij dan de meervoudige projectie.

In onderstaande videoclip Molino sets on Ede hieronder een impressie van Ede in de vorm van een gipsmodel, videomontage en een prachtig klarinet-thema van Oğuz Büyükberber (link). Anke Brouwer (link) zal de soundscape voor deze locus Ede maken op basis van dit instrumentale thema van Oğuz.

Coing en Fleurs (hieronder) is een korte uitsnede uit een lange video, die basismateriaal is voor locus Ede.

Ook deze video, Read Beeches 1280 720 80, gaat, al dan niet bewerkt en germengd met andere beelden, onderdeel zijn van locus Ede

 

 

De fotomontage hieronder, Etang des Copins, geeft een eerste indruk van de manier waarop landschap, natuur en menselijk lichaam in Environ/Man geïntegreerd worden

Jongens_A_01

Etang des Copins, voor Ede

Terug naar Inhoudsopgave


 

  • Ver West

Ver West is een breed, concaaf scherm van gaasachtig materiaal. Aan weerszijden pijlers, die refereren aan hoogspanningsmasten, telegraafpalen.

Ook op Ver West wordt geprojecteerd. De thema’s zijn het landschap, zowel het natuurlijke, het in cultuur gebrachte en het stedelijke, bebouwde. Ver West is de horizon die verkend moet worden, waarachter het beloofde land ligt. Het pionieren van deze ongekende verten brengt ook geweld en vernieling met zich mee. Het menselijk lichaam speelt, een, soms nadrukkelijke, soms subtiele, rol, zoals ook bij Ede het geval is. Maar hier is het eerder een verte, een decor, dan een te bezoeken plaats.

Anke Brouwer ontwerpt de soundscape voor Ver West, vooral op basis van de menselijke stem, in samenwerking met Ruth Becker.

Hieronder een simulatie van de locus Ver West met een model 1:6 met videomateriaal van ca 6 minuten. Het doel is een zes meter breed object met video van ca 20 minuten lang.

 

locus Ver West

Ver West. Voorstudie

Terug naar Inhoudsopgave

 

Schematic setup of Environ/Man. For clarity the objects heve been simplified and rendered transparent.

Alternatief aanzicht van de installatie Environ/Man.

Terug naar Inhoudsopgave


6. Levende Mensen

Een belangrijk aspect van Environ/Man is de deelname van uitvoerende kunstenaars. Het is een omgeving, waarin de scheppende mens, zowel via de videoprojectie en de klankschappen, ook in levende lijve een aandeel neemt. Op gezette tijden zullen in de installatie musici en dansers optreden.


 

  • Delen van kennis & ervaring

Via samenwerking met kunstenaars van andere disciplines, wil ik meewerken aan een gedeelde body of knowledge omtrent synchroniteit, synergie en het creëren van ‘Gesamtkunstwerke’. Uiteraard deel ik deze ervaring via de genoemde sociale media en vertaal ik deze ervaring in presentaties, voor kunsthogescholen en andere doelgroepen


 

  • Medewerkers artistiek

Op dit moment zijn de volgende mensen artistiek bij Environ/Man betrokken:

Ab Baars, jazzmusicus

Ruth Becker, zangeres en trompettiste

Anke Brouwer, componiste en maker van de soundscape voor Ver West, Amstelveen

Oğuz Büyükberber, klarinettist, basklarinettist en elctronisch musicus, Amsterdam

Laura Carmichael, klarinettiste, Amsterdam

Monica Germino, (elektrisch) violiste, Amsterdam

David Eggert, cellist, Berlijn

Wiek Hijmans, gitarist, Amsterdam

Benjamin Kuitenbrouwer, circus/theatermaker

Yinka Kuitenbrouwer, actrice/theatermaker

Elise Lorraine, zangeres, Amsterdam, Londen

Peerke Malschaert, theatermaker

Jirin Meilgaard, acrobaat

Tjakina Oosting, celliste, Amsterdam

Peter van Os, accordeonist en componist, Amsterdam

Martin Reints, dichter, Amsterdam, Brantgum

Ruby Soliman, actrice, songwriter

Tanja Sap, kunstenares

Kees Spijker, gitarist en maker van de soundscape voor nirgend, Amsterdam

Bart Top, dichter, Amsterdam

Inez Verhille, dansmaker, Gent

Marc Winder, saxofonist, Amsterdam


 

  • Medewerkers inhoudelijk technisch, zakelijk, advies

Guy Coolen, Transparant & Operadagen Rotterdam, adviezen & overleg over programmering in Operadagen 2016

Frank Daalder, kunstenaar, Amsterdam, adviezen

Rutger van Dijk, Rapenburg Plaza, technische adviezen

Marion Beltman, zakelijk advies

Willem Hering, voorheen ASKO|Schönberg & Ictus, nu Veenfabriek, adviezen

Willem Heshusius, camera (& licht) studio- & buitenopnamen

Rozé Leemput, WG Kunst, locatie en adviezen

Jaap Oostveen, technische adviezen

Jelle Oppers, Beamsystems, adviezen en levering apparatuur

Hilde Teuchies, internationale betrekkingen Vlaams Theater Instituut, adviezen

Mark Walraven, Ostade A’dam, adviezen & overleg over programmering Februari 2016

 


  • Mensen met wie gesprekken worden gevoerd over mogelijke samenwerking

Alida Dors, creatief leider dansgezelschap Backbone

Joshua van ’t Hoff, filmmaker: gesprekken over het maken van een ‘The Making of Environ/Man’.

 

Terug naar Inhoudsopgave


 

7. Publiek bereiken en effect sorteren

Lopende en geplande activiteiten in communicatie:

Rapporteren van projectvoortgang, schets- & maakproces, op eigen website, Facebook, Vimeo, Youtube.
Filmische registratie van “The Making Of” door Joshua van ’t Hoff (ov)

Gebruik maken van communicatiekanalen van partners en podia (ARTWEST, Codarts, Ostadetheater WG Kunst en Operadagen)

Facebook: 325 vrienden
Linkedin: 436 relaties
Youtube: 76 abonnees & 88.578 weergaven

 


 

  • Waarom zouden organisaties aan Environ/Man meewerken?

Environ/Man is een laboratorium en forum, een ontmoetings-, experimenteer- en discussieplaats voor verschillende kunstenaars, musici, dansers, technici maar ook theatermakers en programmeurs.

Het project biedt aan locaties & programmeurs een mengvorm van beeldende kunst en theater en een vernieuwende, alternatieve manier om publiek te engageren.

Het biedt organisatoren & programmeurs van festivals & andere evenementen ook de gelegenheid om meerwaarde te halen uit de reeds deelnemende kunstenaars.

In de wat verdere toekomst wil Environ/Man ook een faciliteit zijn voor amateur-kunstbeoefenaren, jongeren en andere doelgroepen voor wie de gezamenlijke beleving en deelname aan Environ/Man meerwaarde heeft. De samenwerking met Codarts is hiervan een eerste uitwerking


  • Onderzoek

Environ/Man onderzoekt verschillende artistieke vragen, waaronder:
Beeld en geluid werken op elkaar in, beïnvloeden elkaar in de beleving van de toeschouwer.

  • Vraag: hoe te komen tot een gelijkwaardige, abstracte beleving van beeld, ruimte, geluid.

Betekenis ontstaat in de ontmoeting van maker en publiek rond het gemaakte

  • Vraag: hoe de ontmoeting van maker en publiek meer inhoud te geven, concreter te maken en van invloed te doen zijn op het gemaakte.

Synergie van diverse media kan op uiteenlopende manieren en niveaus vorm krijgen, zoals via directe, automatische koppeling, gelijktijdige uitvoering, live interactie, improvisatie, partituur/programmatuur, conceptueel

  • Vraag: hoe een keuze te maken in het kader van Environ/Man.

In verband met bovenstaande zijn er tal van technische en productionele vragen, zoals:

  • Is het mogelijk om op mist te projecteren?
  • Kan geluid worden gestuurd door schaduwen in projecties?
  • Kunnen performers voorzien worden van portable geluidsversterking?
  • Kan een projector een bewegende danser volgen?
  • Kan live (streaming) video gebruikt worden in Environ/Man?
  • Kan de neus van de bezoeker van Environ/Man ook iets te doen krijgen?

Terug naar Inhoudsopgave


 

8. Realisatie & Planning

Een belangrijke stap in de richting van de verwezenlijking van dit project wordt in November gezet door de  experimentele presentatie in WG Kunst, 20-22 November 2015.

In principe wordt Environ/Man in Februari 2016 getoond in Ostadetheater Amsterdam. Details worden nog uitgewerkt.

Met Codarts & Operadagen gaat het gesprek voort over samenwerking in het Voorjaar van 2016.

Tegelijkertijd gaat het werk aan de inhoud zelf door; ontwerpen, schaalmodellen maken, opnemen en bewerken van video, research, experiment en het organiseren van feedback op de vorderingen.

Ik zie mezelf op een bepaalde plek een tijdje verblijven om de installatie ter plekke op te bouwen, ermee te experimenteren en daarbij lokale kunstenaars, technici, componisten/musici en dansers betrekken.

Dit zou dan resulteren in een openstelling van enkele dagen tot een week, met periodieke live performances.

Projectsubsidieaanvragen zijn in voorbereiding.


 

  • Vervolg (2016-17 en verder)

Environ/Man zal zich ontwikkelen in context van de locaties waar het project geplaatst wordt en de (institutionele en individuele) partners met wie wordt samengewerkt. Aanvragen voor verschillende residenties zijn in de maak of in beraad. De omgeving van de residentieplaats zelf, zal terugkomen in de installatie.

Onderdelen die in een volgende fase (2016-17) gestalte krijgen:
  • LenferinK. De heidense plaats, liederlijkheid, saloon, bordeel, boevenhol.
  • Fort ten Lesten; ook wel Fortèn. De laatste statie; de plaats van gerechtigheid, wrake, afrekening.

Ik onderzoek de toepassing van holografie, mist en geur, evenals manieren waarop bezoekers meer of bewuster invloed kunnen uitoefenen op de installatie en de installatie op een subtiele manier op de bezoekers laten reageren.

Een verderop gelegen doel is het realiseren van een multimediaal evenement of voorstelling met een duidelijker structuur en tijdsverloop (werktitel Now The Stew How Saw). Environ/Man is een op zichzelf staand project en tevens een stap op weg naar een vorm van, zoals ik het noem, ‘abstract muziektheater’ of ‘ruimtelijke film’.

Het materiaal dat ik voor Environ/Man maak, keert in deze voorstelling terug. De ervaringen die er, op artistiek en productioneel gebeid, zijn opgedaan, voeden het lange-termijn-project.


  • Langere termijn

Mijn doelstelling is om in 2018-2019 een vijfdelig muziektheaterstuk te realiseren van vijf kwartier à anderhalf uur, getiteld ‘Now The Stew How Saw’. Dit abstracte muziektheaterstuk is losjes geïnspireerd op de grote epische Western ‘How The West Was Won’. Op de lange en kronkelige weg naar deze grote productie, heb ik Environ/Man ontwikkeld, als een experimenteel laboratorium voor de ontwikkeling van artistiek materiaal voor (oa) Now The Stew How Saw.Daarvoor worden de volgende tussenstoppen gezet:

  • Het project Environ/Man
  • Een goed netwerk van deelnemende makers
  • Een goed netwerk van sponsoren en ambassadeurs
  • Goed zakelijk fundament
  • Een (of meer) residentie(s) in binnen- of buitenland om geconcentreerd te kunnen werken aan de verdieping en realisatie van de artistieke en technische componenten.
  • Mogelijk wordt samenwerking aangegaan met bestaande gezelschappen of productiehuizen.

Terug naar Inhoudsopgave


 

9. De Maker & zijn ervaring

Carel Kuitenbrouwer
Grafisch ontwerper, multimediakunstenaar, publicist en docent

Afgestudeerd aan Rietveld Academie & Rijksacademie van Beeldende Kunsten
Privé: Tweede Helmersstraat 40-BV, 1054 CK Amsterdam, Nederland
Studio: 16 rue de la Boulette de Watignies, 08250 Champigneulle, Frankrijk

Recente relevante hoogtepunten:

2013 – From Brooklyn To Berlin. Visuele begeleiding van programma in Holland Festival met popmuzikant, componist Lee Ranaldo (ex Sonic Youth New York) & Kaleidoskop Ensemble (Berlijn), ism Muziekgebouw aan ’t IJ (programmeren LED-wanden van het Muziekgebouw)

2011 – Tehillim Illuminated. Visuele begeleiding van programma in World Minimal Music Festival 2011: met (oa) Tehillim (Steve Reich, 1981), ism ASKO|Schönberg, Synergy Vocals olv Clark Rundell, 2011 en Muziekgebouw aan ’t IJ

2009 – Zwavel, Was & Suiker. Klank- en lichtspel ism met componisten Martijn Padding & Anke Brouwer, ASKO|Schönberg & Muziekgebouw aan ’t IJ ter ere van verjaardag Louis Andriessen. Burgemeester Job Cohen sloeg de finale tamtamslag van het spektakel en reikte daarop de erepenning aan Louis Andriessen uit.

Daarover schreef NRC Handelsblad:

“In het spectaculaire Zwavel, Was & Suiker (…) maakte graficus Carel Kuitenbrouwer als eerste eindelijk eens optimaal gebruik van de lichtwand in het Muziekgebouw, die met duizelingwekkende veelkleurigheid ook weer verwees naar het oeuvre van Andriessen.”
(Jochem Valkenburg, NRC-Handelsblad, 9/6/2009)

Trouw schreef:

“Korte composities van vrienden en ex-leerlingen vertoonden enerzijds een hoog schuifdeurgehalte, maar ook de wil en durf om te blijven experimenteren en zaken aan de orde te stellen. De multi-mediale uitvoering van ’Zwavel, Was & Suiker’ van beeldend kunstenaar Carel Kuitenbrouwer en het componistenduo Brouwer/Padding was daar een overtuigend voorbeeld van.”
(Kees Arntzen, Trouw, 8/6/2009)


 

  • Mijn ontwikkeling

Zwavel, Was & Suiker (2009) was voor mij een zeer goed begin van een periode, waarin ik mij opnieuw wijd aan de synergie van beeld en geluid. Iets dat ik voor het laatst in de jaren 1980 deed.

Tehillim Illuminated (2011) was een geweldig leerstuk. Meewerken aan een concert met één van de grootste meesterwerken van de minimal music onder leiding van een zeer goeie (en aardige!) dirigent en een internationaal befaamd orkest was geweldig.

In 2013 vroeg Volker Hormann me de LED-wanden van het Muziekgebouw te programmeren voor het Holland-Festival-programma Brooklyn to Berlin van Kaleidoskop Ensemble en Lee Ranaldo.

Daar begon ik met video te werken, die toen nog uitsluitend bedoeld was om de LED-wanden aan te sturen. Inmiddels ontdekte ik dat reageren op bestaande muziek èn de LED-wanden beide hun beperkingen hebben.

Zwavel, Was & Suiker was nog het meest bevredigend, omdat daar meerdere “media” (licht, geluid en levende muziek, zelfs de burgemeester van Amsterdam had een rol) in hechte samenhang werden ontwikkeld.


 

  • De volgende stap: eigen regie

Na de zeer vruchtbare periode van samenwerking met Muziekgebouw aan ’t IJ (MGIJ) en bespelers daarvan (ASKO|Schonberg & Kaleidoskop Ensemble oa), nam ik de regie in eigen hand door zelf projecten te bedenken.  Projecten, waarin ik grotere vrijheid zou hebben dan in het MGIJ. Ik werk nu ook ruimtelijk en streef naar de integratie van meerdere media.

Daarnaast wil ik levende mensen betrekken bij het werk. Het menselijk lichaam is een landschap, een levend organisme, dat uit de natuur voortkomt en daar onderdeel van vormt. Tegelijk is de mens een machine en een computer. Of gedraagt zich zo. Daarin zit een belangrijke fascinatie en inspiratie voor mijn werk. Dat werk zal dus behalve objecten en media, ook levende mensen bevatten. Die reageren op de hen omringende omgeving en geven daar ook vorm aan.

Was aanvankelijk mijn ideale presentatievorm een scène met tribune, inmiddels onderzoek ik ook een meer organisch geheel van ruimte, objecten, media, uitvoerders en publiek. Deze ontwikkeling is mede geïnspireerd door het werk van mijn dochter Yinka (zie oa haar project HonderdHuizen) en mijn zoon Benjamin (zie zijn CODARTS afstudeeract). Beiden willen zij de afstand tussen henzelf als uitvoerend kunstenaar en hun publiek te verkleinen.

Terzijde Naast dit alles maak ik af en toe een videoclip bij een bestaand stuk, zoals Water Under Bridges van Gregory Porter en van werk ik aan interpretaties van poëzie, waaronder dit liedje op tekst van K Schippers.


 

  • Inspiratie: De Western

In 2014 ontwikkelde ik het plan voor de voorstelling NOW THE STEW HOW SAW, een vorm van ‘abstract muziektheater’, of ‘spatial film’, zoals ik het ook wel noem.

De thematiek van de Western spreekt mij aan. De Western gaat over de strijd van de mens met de natuur en de (zogenaamde) vooruitgang. De strijd met de fysieke natuurlijke omgeving en de strijd met de eigen natuur, de menselijke natuur. Er zijn de wetten van de natuur en de menselijke ambitie die te overwinnen, de natuur te knechten en er zijn de wetten van de menselijke natuur, in wezen slecht of goed, egoïstisch of sociaal. De menselijke natuur wordt in de Western geciviliseerd en ook de wilde natuurlijke omgeving wordt aan banden gelegd, in cultuur gebracht. Maar worden die naturen daarmee niet ook geknecht, gedomesticeerd, vernietigd?

Als aanleiding voor structuur en thematiek, kwam ik terecht bij de film How The West Was Won, een van de laatste grote epische Western films (1963). In How The West Was Won herkende ik ook een thema dat mij al bezighield: de paradoxale verhouding tussen de mens en zijn omgeving. Door zijn ‘natuurlijke’ neiging zijn grenzen, zijn horizonten te verleggen, bedreigt de mens de natuur waarvan hij afhankelijk is. Maar ook van steden maakt de mens een jungle.

Ik schreef het eerste projectplan The Stew Now Saw How, schetste een aantal objecten en ‘personages’ die rollen zouden krijgen in een voorstelling van vijf (korte) delen. Ook zou er een vijfkoppig combo zijn dat speelt en zingt. Maar zonder woorden.

Voor de muzikale inbreng begon ik samen te werken met Oğuz Büyükberber, (bas)klarinettist, componist en tevens videokunstenaar.

Voor het eerste deel, getiteld NOW, tekende ik een storyboard en animeerde dat tot een video van ca acht minuten. Oğuz voorzag het van een soundscape.

Tegelijk werkte ik verder aan tekeningen, fotomontages en modellen van de objecten die op de scène van NTSHS komen en aan video-opnames en -bewerkingen.

Ook experimenteerde ik met bewegende mensen (dansers) in combinatie met video.

Terug naar Inhoudsopgave


 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *